Zorgen om de Turkse democratie

De afgelopen dagen waren een nachtmerrie voor Turkije. Ik heb niet zo’n last van het getoeter om bij ieder schokkende gebeurtenis in Nederland of daarbuiten mijn standpunt kenbaar te maken. Dat vind ik niet boeiend. Maar afgelopen vrijdag voltrok zich een fundamentele gebeurtenis, die de hokjesgeest overstijgt en die het voor mij noodzakelijk maakt me uit te spreken. Door de trieste gebeurtenissen in Turkije, die ook hun effecten in Nederland hebben, heb ik besloten om het ditmaal wel te doen.

Ik denk dat er meer mensen zijn als ik, met dezelfde ideeën. Ik ben voorstander van een democratische rechtstaat. Ik ben niet voor een militaire coup, maar ik ben ook niet voor het bewind van Erdogan. Ik ben net als velen geschokt over de brute militaire coup en bedroefd over de situatie in Turkije. Dat het leger het heft in eigen handen neemt en geweren en tanks tegen de eigen bevolking richt, kan ik als democraat nooit goedkeuren.

img_2083

Maar ik maak mij tegelijk ook grote zorgen over het strakke regime van Erdogan. De afgelopen jaren zijn essentiële elementen van de rechtsstaat, zoals de vrijheid van meningsuiting, aanzienlijk beperkt. Journalisten worden gearresteerd, kritische media gesloten, kritische academici vastgezet. Er is sprake van geldboetes voor de kritische oppositie, de opheffing van de onschendbaarheid van parlementariërs en de arrestatie van rechters en juristen. Binnenkort wil hij invoering van de doodstraf!

Het Turkse volk heeft voor AK-partij gekozen, maar het heeft geen blanco check uitgegeven voor het ontmantelen van de rechtsstaat. Ik hoop uit het diepst van mijn hart dat mensen die afgelopen weekeinde voor de democratie zijn opgekomen binnenkort ook de Turkse straten opgaan, of komen demonstreren voor het Turkse consulaat in Rotterdam, voor het herstel en de opbouw van een stevige rechtstaat in Turkije. Dan geloof ik dat ‘t goed komt met de Turkse democratie.