Spring naar inhoud

https://femnet.groenlinks.nl/nieuws/het-feminisme-van-onze-kandidaten-nevin-özütok

We stelden onze kandidaten voor de Tweede Kamer-verkiezingen wat vragen over hun opvattingen over feminisme. Er kwamen mooie, idealistische en vaak persoonlijke verhalen terug. We zijn er trots op deze met jullie te delen. Vandaag: Nevin Özütok, nummer 17 op de lijst en huidig woordvoerder emancipatie in de fractie.

Wat betekent feminisme voor jou?
Niet wetende wat feminisme was, is dit mij door de vrouwen in mijn familie al toen ik jong was met de paplepel ingegoten.

Ik zag hoe ze hun echtgenoten hielpen met hun werk en daarnaast ook alle zorgtaken hadden. Het meest schrijnende vond ik dat ze daarvoor geen eigen inkomen, noch maatschappelijke waardering kregen. Veel erger nog: zij moesten hun hele leven een hand ophouden bij de man. Eerst bij hun vaders of broers en later bij hun echtgenoten of eigen zonen. Dat vonden zij vernederend.

Zij hebben mij op mijn 10e al meegegeven dat het leven anders kan zijn. Dat mijn leven meer gelijkwaardig aan het leven van een man kon zijn. Zij hebben mij meegegeven dat wanneer ik strijd voor rechtvaardigheid en gelijkheid voor mijzelf, ik dat ook doe voor de vrouwen in mijn familie, en voor alle andere vrouwen in de wereld. Dat is feminisme voor mij: gelijkheid van vrouwen.

Ben je een feminist?
Nou en of. Ik ben zeker een feminist.

Als Kamerlid en woordvoerder emancipatie zie ik dagelijks de vijandige stroming tegen vrouwenrechten van dichtbij. Die vijandige, populistische tegenstroming heeft mij als feminist eigenlijk alleen maar radicaler gemaakt. Ik blijf me met hart en ziel inzetten voor de gelijkheid van vrouwen.

Wat is op dit moment het belangrijkste feministische strijdpunt in de Nederlandse politiek?
Er is afgelopen 50 jaar veel bereikt, maar vrouwenrechten zijn in veel kringen nog lang niet vanzelfsprekend. Binnen conservatieve stromingen in Nederland, maar ook in de rest van de wereld. Vrouwen moeten beschermd worden om veilig een abortuskliniek in te gaan. Vrouwen verdienen nog steeds niet even veel geld voor hetzelfde werk als mannen. Geweld tegen vrouwen neemt toe, in de Coronacrisis al helemaal. Meisjes en jonge vrouwen worden nog steeds blootgesteld aan genitale verminking en kind huwelijk. Vrouwen hebben een ongelijke arbeidsmarktpositie: zwangere vrouwen worden gediscrimineerd op de arbeidsmarkt , vrouwen werken vaker parttime en zijn daardoor minder goed arbeidsrechtelijk beschermd. Alleenstaande moeders komen moeilijk rond, waardoor kinderen in armoede opgroeien.Wij leven in een welvarend land, maar die welvaart is ongelijk verdeeld en vrouwen zijn daar de dupe van. Dat moet echt anders.SS

Wat heb jij zelf gedaan ter bevordering van de emancipatie van vrouwen en mannen?
Ik heb me afgelopen jaren op alle terreinen mogen inzetten voor de gelijkheid en betere positie van vrouwen. Ik ben heel dankbaar voor die kans. Ik heb een paar dingen weten te bereiken waar ik erg trots op ben: een motie die de regering dwingt alle relevante wetgeving te toetsen op directe en indirecte gendereffecten. Een motie die de regering oproept een een-ouderpunt op te zetten, waar alleenstaande moeders alle nodige informatie en ondersteuning kunnen krijgen die ze nodig hebben. Toen abortus verboden werd in Polen heb ik in een motie met mijn collega, Corinne Ellemeet, de regering opgeroepen de mogelijkheid voor Poolse vrouwen om in Nederland een abortus te nemen te borgen. Ik ben in een rondetafelgesprek uitvoerig in gesprek gegaan met experts en slachtoffers over het tegengaan van genitale verminking bij meisjes. Daarnaast heb ik mij altijd ingezet voor meer vrouwen aan de top in het bedrijfsleven en bij de overheid, en heb ik met een aantal andere partijen een wet ingediend die definitief een einde gaat maken aan de loonkloof in het bedrijfsleven.

Wat is jouw doel voor de komende vier jaar?
Vrouwenrechten zijn niet ‘af’: er moet nog veel gebeuren. Ik wil blijven strijden tegen ongelijkheid. Daarbij wil ik psychisch en fysiek geweld tegen vrouwen een speerpunt maken. Ik wil de sociaaleconomische positie van alleenstaande moeders versterken. En ik wil de vertegenwoordiging van vrouwen aan de top, in het bedrijfsleven bijvoorbeeld, vergroten.

Wat is jouw favoriete feministische boek?
Ik hou van klassiekers, ik ben dol op Simone de Beauvoir, vooral na het lezen van haar treffende uitspraak over emancipatie: “Je bent niet als vrouw geboren, je wordt tot vrouw gemaakt”.

In Oost werken er veel vrijwilligers in de communities. Allemaal werken ze keihard en met het hart op de goede plaats om de buurt waarin ze wonen een stukje mooier te maken. Niet alleen fysiek, want zij zetten zich ook in voor de buurtbewoners. Door met concrete adviezen en begeleiding mensen een stukje verder te helpen met het vinden van een baan, een opleiding, mantelzorg of iets anders.

Vrijwilligers zijn de kurk waar deze samenleving op drijft. Veel van onze vrijwilligers leven van een bijstandsuitkering, maar dat weerhoudt ze er niet van om hun steentje bij te dragen aan onze maatschappij. Toch dwingt de werkelijkheid hen vaak om een stapje terug te doen. De regels die horen bij hun bijstandsuitkering zijn streng en werken soms beperkend.

Hoe kunnen we het eenvoudiger maken voor een uitkeringsgerechtigde, een statushouder, een oudere werkloos geworden werknemer, om (weer) deel te nemen aan de samenleving? We willen onze bewoners zo snel mogelijk laten meedoen en aan het werk helpen, maar nu mogen onze werkzoekenden maar beperkt een opleiding volgen of vrijwilligerswerk doen. En de vrijwilligersvergoeding is beperkt. Het is niet gemakkelijk om te beginnen met ondernemen en langzaam uit de uitkering te groeien. Dat moet anders kunnen! Ik geloof erin dat als we mensen de ruimte geven om zichzelf te ontplooien, zij meer kans maken een eigen plek te vinden en dat ook sneller kunnen.

Nevin Özütok
Nevin Özütok

Ik heb stedelijk wethouder Arjan Vliegenthart gevraagd ruimte in de strenge regels te maken. Een jaar lang zijn we al aan het touwtrekken, juridisch aan het checken om te zien of wat wij willen eigenlijk wel kan, maar het is gelukt!

In Oost kunnen de uitkeringsgerechtigden nu een ruimere vergoeding ontvangen voor hun vrijwilligerswerk, met maximaal € 1.500 per jaar. Ook de bijverdienregeling wordt ruimer, ze kunnen 25% bijverdienen tot maximaal 2 jaar. Voor de uitkeringsgerechtigden wordt vrijwilligerswerk ook als nuttig en belangrijk werk gezien, en hoeft (onder voorwaarden) dus geen plaats te maken voor verplichte sollicitaties. Uitkeringsgerechtigden mogen een opleiding volgen voor een startkwalificatie die langer dan een half jaar duurt, tot maximaal 2 jaar. En wanneer je als uitkeringsgerechtigde een eigen bedrijf start, mag je na start nog een half jaar lang je uitkering behouden. En er mag nog iets worden verdiend. Hiervoor zijn wel spelregels in de maak.

Buurtcoöperatie het Blauwe Huis is blij met deze ruimte tussen de regels en gaat meteen aan de slag. Zij starten binnenkort een fietsreparatie-werkplaats waarbij werkzoekenden oude fietsen opknappen onder begeleiding van echte fietsenmakers, de opgeknapte fietsen sturen naar vluchtelingenkampen in Jordanië. Werkzoekenden en ook statushouders kunnen ervaring opdoen in de weggeefwinkel, het textiellab en de meubelwerkplaats en daarnaast een opleiding volgen.

Met elkaar en binnen de regels kunnen we onze vrijwilligers een stevige steun bieden op weg naar een eigen inkomen. Ik maak me hard voor alle werkzoekenden in Oost en ik hoop dat de andere stadsdelen snel volgen.

Op 14 juli lanceerde de documentaire 'Tijd voor een duurzaam Amsterdam Oost'. Stadsdeel Oost wil zijn bewoners graag meer bewust maken van het klimaat en duurzaamheid. Om bewoners te inspireren en om te laten zien wat er al gebeurd in de verschillende buurten in Oost, maakte Groot Oost TV deze documentaire.

De documentaire laat zien hoe wij ons nu gedragen en hoe we de stad gebruiken. Maar vooral ook wat wij nu moeten doen om de doelstellingen te halen. Hoe kunnen wij meer duurzame energie opwekken, hoe kunnen wij een circulaire economie op gang brengen, hoe houden wij onze lucht schoon en hoe maken wij een klimaatbestendige stad? In de documentaire laten bedrijven en bewoners zien wat zij doen om een bijdrage te leveren met zonnepanelen, waterbuffers, groene daken, het tegen gaan voedselverspilling, hergebruik van afvalmateriaal en nog veel meer.

Lees het hele artikel op Rainproof

In het Zero Waste Lab ontdekken bewoners van de Dapperbuurt, en straks die van de Wallen, de waarde van hun huisvuil. Met het scheiden van papier, plastic en textiel sparen ze voor korting, op vis van de markt bijvoorbeeld.

De vijfduizend jutezakken die in de Dapperbuurt worden verspreid, zijn toch maar bedrukt met een eigen logo. Dat van Zero Waste Lab, waar buurtbewoners vanaf maandag de zakken, gevuld met oud papier, plastic en textiel, weer kunnen inleveren. Jutezakken zonder opdruk zouden hen eind november maar op verkeerde ideeën brengen.

Lees verder op het Parool.

De opening door Nevin Özütok
De opening door Nevin Özütok

De gemeente onderzoekt hoe bewoners gestimuleerd kunnen worden hun groente- en fruitafval te scheiden van het overige huisvuil. Op Java-eiland zijn afgelopen week speciale GF-afvalbakjes uitgedeeld.

“In heel Nederland scheidt men afval, maar in Amsterdam nog nauwelijks”, zegt Esther Somers, projectmanager Afvalscheiden bij de Gemeente Amsterdam. “Vooral op etages hebben mensen er moeite mee, omdat ze geen balkon of tuin hebben. Daarom onderzoeken wij met welke interventies we mensen in hoogbouw kunnen stimuleren.” Ook in Rotterdam, Utrecht, Den Haag en Leidschendam lopen dergelijke pilotprojecten.

Lees verder op De Brug krant